jaarboek 2008: 'Dubbele verwachtingen': over de relatie tussen de lokale overheid en haar burgers

Overheid heeft te hoge verwachtingen van burgers

Er staat spanning op de relatie tussen de plaatselijke overheid en haar burgers. Beiden houden elkaar in een houdgreep van (valse) verwachtingen. De veeleisende, mondige en snel geïrriteerde burger verwacht dat de overheid geluk per decreet afkondigt, de overheid en de politiek zijn onvoldoende bij machte om hieraan weerwerk te bieden. Tegelijk verwacht die overheid van haar burgers dat zij meer en meer zelf hun verantwoordelijkheid nemen voor de inrichting van onze samenleving. Een extra complicatie is dat dé burger allang niet meer bestaat. Een keer in de vier jaar is hij kiezer, daarnaast dagelijks onderdaan en wijkbewoner en periodiek partner, klant, en belastingbetaler. Deze fragmentatie van de burgerstelt de gemeente voor nieuwe eisen. Hierbij is het de vraag of het traditionele lokale democratische bestel wel voldoende is toegesneden op de nieuwe verhoudingen die zijn ontstaan.

Jaarboek 2008
In het PON Jaarboek 2008 wordt nader op deze thema’s ingegaan. Hoe kan de wederzijdse verwachtingen kloppend worden gemaakt? Hoe kan de vertrouwensbreuk tussen overheid en burger weer gelijmd worden? Welke nieuwe vormen van democratie en medezeggenschap stimuleren dat burgers weer meer gaan deelnemen aan het maatschappelijk verkeer en het politiek bedrijf? Heeft het dualisme iets ten goede veranderd? Allemaal vragen die in beschouwingen en essays aan de orde komen in het boek.

Presentatie Jaarboek 2008
Tijdens de presentatie zullen de resultaten bekend worden gemaakt van een enquête betreffende deze thematiek die de Vereniging van Brabantse Gemeenten (VBG) hield onder een kleine tweehonderd gemeenteraadsleden, van enerzijds het bestuurderspanel van de Vereniging van Brabantse Gemeenten (VBG), anderzijds van het Brabantpanel van het PON gepresenteerd worden.

Voorts worden in het PON Jaarboek 2008 de resultaten gepresenteerd van een enquête over deze thematiek die de Vereniging van Brabantse Gemeenten (VBG) hield onder een kleine tweehonderd gemeenteraadsleden, burgemeesters, wethouders en ambtenaren in Noord-Brabant. De betrokkenen komen in dit boek ook zelf aan het woord. In interviews laten vertegenwoordigers van de overheid en politiek én burgers hun licht schijnen over het aandeel dat ze kunnen leveren aan een lokale democratie die niet vastloopt in een soms verlammende spagaat van verwachtingen. Dit is des te meer noodzakelijk omdat steeds meer rijksbeleid naar gemeenten wordt overgeheveld en burgers dus in potentie steeds meer te zeggen krijgen over hun directe leefwereld.